Logopeda 

Pani mgr Barbara Maliszkiewicz

Godziny pracy logopedy w roku szkolnym 2016/2017

poniedziałek wtorek środa czwartek piątek
12:30 - 16:30
10.30 –15.30

12.00 -16.00

konsultacje

dla rodziców

16.00-16.30 

8.00 -11.30
8.00 – 12.30


Gabinet logopedy  - parter, pok. 28

Logopeda mgr Barbara Maliszkiewicz prowadzi działania w zakresie:

DIAGNOZY – TERAPII – PROFILAKTYKI ZABURZEŃ MOWY



   Zadania logopedy
 
Profilaktyka (zapobieganie powstawaniu wad i czuwanie nad prawidłowym rozwojem mowy):
stymulowanie procesu nabywania kompetencji i sprawności warunkujących prawidłowy przebieg komunikacji językowej;
czuwanie nad rozwojem mowy i jej doskonalenie;
zapobieganie dysharmoniom rozwojowym;
stymulowanie rozwoju poznawczo-językowego;
prowadzenie ćwiczeń ortofonicznych, tj. ćwiczeń kształtujących prawidłową mowę i doskonalących mowę już ukształtowaną;
- słuchowych;
- rytmicznych;
- usprawniających narządy mowy;
- artykulacyjnych;
- dykcyjnych;
współpraca z nauczycielami - uświadamianie ważności prawidłowej wymowy u dzieci;
- zapewnienie pomocy o charakterze terapeutycznym i instruktażowym;
- udostępnianie opracowanych materiałów.
pedagogizacja rodziców - prelekcje, gazetki, ankiety, wykaz literatury dotyczącej rozwoju mowy dziecka.
 
Diagnoza (rozpoznawanie zakłóceń lub zaburzeń językowych):
prowadzenie przesiewowych badań wymowy dzieci przedszkolnych;
diagnozowanie logopedyczne;
udostępnienie wyników badań zainteresowanym.
 
Terapia (usuwanie, likwidowanie wszelkich zakłóceń i zaburzeń komunikacji językowej i pomoc w przezwyciężaniu problemów dzieciom, które mają trudności z mówieniem, rozumieniem, pisaniem i czytaniem):
objęcie opieką logopedyczną wyznaczonych dzieci;
systematyczne prowadzenie terapii w przedszkolach i szkołach (w małych zespołach bądź indywidualnie);
rozwijanie komunikacji językowej poprzez usprawnianie funkcji mowy i umiejętności wypowiadania się;
wyrównywanie opóźnień mowy;
korygowanie wad wymowy;
stymulowanie rozwoju poznawczo – językowego;
usprawnianie procesów wzrokowo - ruchowo- słuchowych;
wyrównywanie dysharmonii w przypadku dzieci z zaburzoną koordynacją;
udzielanie porad i wskazówek;
prowadzenie zeszytów zajęć logopedycznych z zaleceniami do utrwalenia w domu;
instruowanie nauczycielek grup o sposobach automatyzacji skorygowanych bądź wprowadzonych głosek z dziećmi objętymi terapią;
w przypadku trudności, nawiązywanie kontaktu z psychologiem, audiologiem z poradni pedagogiczno - psychologicznej i poradni wad słuchu.
 
 
ad 2 )
Badanie mowy przeprowadzamy na początku roku szkolnego, aby jak najwcześniej rozpocząć terapię. Badanie dziecka z zaburzoną mową powinno zawierać uwagi oparte na:
obserwacji, spostrzeżeniach rodziców i nauczycieli;
rozmowie przeprowadzonej z dzieckiem i obserwacji mowy spontanicznej pod kątem uchwycenia typowych objawów zaburzeń;
analizie techniki czytania i pisania (szkoła);
analizie rysunków dziecka (przedszkole);
zebraniu uwag o powodzeniu szkolnym uwzględniającym trudności w opanowaniu nauki czytania i pisania;
a) funkcjonowanie słuchu fonematycznego, m.in. błędy w pisaniu;
b) zahamowanie i blokady emocjonalne u dzieci z zaburzoną mową;
c) zaburzenia sfery motorycznej, np. niezborność ruchowa, mała precyzja ruchowa.
 
Badanie uzupełniające dotyczy (w razie potrzeby):
budowy i funkcjonowania narządów mowy oraz słuchu;
dodatkowych badań ortodontycznych, psychologicznych lub neurologicznych.
 
ad 3)
Celem terapii wad mowy jest usunięcie wszelkich wadliwych dźwięków i wytworzenie na ich miejsce nowych, prawidłowych.
Terapia logopedyczna to oddziaływanie mające na celu:
usuwanie zaburzeń mowy;
nauczanie mowy, która się nie wykształciła;
wyrównywanie opóźnień rozwoju mowy;
likwidacja pierwotnych przyczyn i skutków zaburzeń mowy.
 
Warunkiem prawidłowego wymawiania głosek są sprawne narządy mowy. Realizacja każdej głoski wymaga określonego układu artykulacyjnego i pracy określonych mięśni.
Terapię zaburzeń wymowy można prowadzić indywidualnie lub zespołowo w zależności od rodzaju i stopnia nasilenia zaburzeń.
 
Metodyka ćwiczeń logopedycznych w nauczaniu prawidłowej artykulacji uwzględnia:
a) ćwiczenia usprawniające motorykę narządów mowy (języka, warg, podniebienia, żuchwy);
b) ćwiczenia słuchowe w różnicowaniu poprawnego i zaburzonego brzmienia;
c) ćwiczenia polegające na ustawieniu narządów mowy dla uzyskania prawidłowego brzmienia;
d) ćwiczenia wykonywane pod kontrolą wzrokową (lustro), kinestetyczną (dotyk) i słuchową;
e) ćwiczenia usprawniające wymowę wyćwiczonych głosek w izolacji, w sylabie, w wyrazie,
w zdaniu, w mowie potocznej;
f) ścisłą współpracę z domem i innymi nauczycielami.

Znaczenie terapii logopedycznej w szkole

W działalności szkoły, nie od dziś, dużą wagę przywiązuje się do wszechstronnego rozwoju osobowości dziecka, a w tym również do rozwoju mowy.

W rozwoju językowym każdego dziecka niezmiernie ważnym jest oddziaływanie wielu czynników, w szczególności wpływu środowiska rodzinnego, szkoły i pracy logopedy.

Podstawowym środowiskiem kształtowania się mowy jest rodzina. Rozwój funkcji mowy przebiega tu normalnie, w związku z różnymi sytuacjami życia codziennego. Rola rodziny     w kształtowaniu się mowy dziecka jest więc szczególna i niepowtarzalna. Jednak wiele rodzin nie pełni jej w sposób właściwy. Na uwagę zasługują dwie skrajne postawy rodzicielskie: zbytniego liberalizmu i nadmiernego rygoryzmu. W przypadku pierwszej z nich, błędnej wymowy dziecka nie koryguje się, wręcz ją utrwala, w drugiej zaś wprowadza sytuacje stresowe, które również opóźniają prawidłowy rozwój mowy.

Ważnym czynnikiem w rozwoju językowym dziecka w wieku wczesnoszkolnym jest szkoła jako środowisko wychowawczo-dydaktyczne. Dziecko przyswaja sobie język otoczenia, mówi tak, jak jego opiekunowie oraz rówieśnicy, z którymi przebywa. Kiedy znajdzie się     w szkole, wzorem do naśladowania staje się dla niego przede wszystkim język nauczyciela.
Natomiast działalność logopedy powinna być jednym z najważniejszych odcinków opieki nad dziećmi z klas początkowych. Celem pracy logopedycznej są tu nie tylko ćwiczenia w zakresie rozwijania sprawności narządów mowy, artykulacji i fonacji, słuchu fonematycznego, ale także rozwijanie komunikacji językowej dziecka, wzbogacanie słownictwa, poprawności gramatycznej i stylistycznej wypowiedzi, kształcenie mowy ekspresyjnej. Rozwijanie sprawności językowej dzieci musi następować łącznie z kształtowaniem innych funkcji psychicznych, jak: logiczne myślenie, spostrzegawczość, pamięć, wyobraźnia, uwaga.

Omówienie znaczenia zajęć logopedycznych w szkole, wiąże się ze zrozumieniem istoty, czym zajmuje się dziedzina jaką jest logopedia.

Logopedia jest nauką o kształtowaniu prawidłowej mowy, usuwaniu wad wymowy oraz nauczaniu mowy w wypadku jej braku lub utraty.

Termin " logopedia " pochodzi od dwóch greckich wyrazów: logos - słowo, mowa oraz paideia - wychowanie.
 
Jakie zadania stoją przed logopedą?


1. Kształtowanie prawidłowej mowy w szkole, czyli dbanie o jej prawidłowy i jak najlepszy rozwój pod względem fonetycznym, gramatycznymi leksykalnym oraz doskonalenie mowy już ukształtowanej;

2. Usuwanie wad wymowy oraz nauczanie mowy / mówienia i rozumienia / w przypadku jej braku lub utraty,
- usuwanie zaburzeń głosu,
- usuwanie trudności w czytaniu i pisaniu.

Logopedia jest dziedziną z pogranicza różnych dziedzin naukowych, przede wszystkim językoznawstwa, psychologii mowy, neurologii i foniatrii.

Najważniejszym zadaniem zajęć logopedycznych prowadzonych w szkole jest usuwanie różnorodnych wad i zaburzeń mowy u uczniów.

Nie trzeba bowiem nikogo z nas przekonywać o fakcie, iż umiejętność sprawnego mówienia to w naszych czasach umiejętność szczególnie ważna.

We współczesnym życiu ogromna rolę odgrywają takie środki przekazu informacji, w których nośnikiem jest słowo mówione. Toteż wszelkie, nawet niezbyt rażące wady wymowy mogą w istotny sposób ważyć na losach dzisiejszych młodych ludzi.

Zamykają im  drogę do wielu interesujących, atrakcyjnych zawodów. Nienaganna wymowa wchodzi w zakres podstawowych wymagań, stawianych między innymi kandydatom na nauczycieli, aktorów, dziennikarzy radiowych i telewizyjnych, ale także poza uprawianiem tych i wielu innych zawodów - poprawne posługiwanie się językiem jest dla każdego niezmiernie istotne, ponieważ stanowi warunek pełnego uczestnictwa w życiu społecznym.

Oczywiście, rzecz najważniejsza - to umieć swoje myśli sformułować zrozumiale, przekonująco, sugestywnie. Ale nawet ci, którzy to potrafią nie osiągną swych celów, jeżeli ich wypowiedzi, choćby najrozsądniejsze, będą wygłoszone wadliwie, np. ze śmieszącym słuchaczy seplenieniem czy jąkaniem.

Skuteczne zwalczanie różnorodnych wad wymowy i zaburzeń mowy oraz - co równie ważne - czuwanie nad prawidłowym rozwojem mowy dziecka od początku jego edukacji, to główny cel, który przyświeca  praktyce logopedycznej.

Postępowanie logopedyczne obejmuje również oddziaływanie na psychikę ucznia, w celu wyrobienia u niego właściwego stosunku do swojej wady . Niektórzy źle mówiący nie są obiektywni w ocenianiu swojej wady, przypisują jej zbyt duże znaczenie, co powoduje powstawanie kompleksów niższości lub depresji (np. dziecko jąkające się zazwyczaj nieśmiałe, małomówne i skryte).

 Obowiązkiem logopedy jest pouczenie rodziców i nauczycieli, jak powinni postępować, aby terapia logopedyczna dała jak najlepsze wyniki.

Wada wymowy ma ujemny wpływ na kształtowanie się osobowości dziecka. Sprzyja rozwijaniu się u niego takich cech jak nieśmiałość, skrytość, poczucie niepełnowartościowości. Zazwyczaj dziecko wadliwie mówiące cierpi z powodu swej wady i stara się ją ukryć.

Woli nie odpowiadać na pytania nauczyciela i być uważane za nieposłuszne, nieprzygotowane czy mało zdolne, niż narazić się na ujawnienie swojej wady, a jak wiadomo, umiejętność wypowiadania się decyduje o stosunku nauczycieli i otoczenia do ucznia.



Dzieci wymagają wyrozumiałości i stosowania specjalnych metod pedagogicznych przez wychowawców i rodzinę.
Niektóre dzieci mają wadę mowy, uczą się źle i powtarzają pewne klasy, na skutek popełniania w pisaniu i czytaniu takich samych błędów jak w mówieniu. Poważniejsze wady mowy hamują rozwój umysłowy dziecka, ponieważ utrudniają przebieg normalnych procesów myślowych oraz kontakty z otoczeniem.

Wczesne usuwanie wad mowy jest sprawa ważną i z tego względu, że po 12 - 14 roku życia utrwala się tak zwana postawa artykulacyjna, tzn. ruchy artykulacyjne właściwe temu językowi, jakim się dziecko posługuje, ulegają zmechanizowaniu i po tym okresie usunięcie wady mowy jest znacznie trudniejsze.

Jak już zostało powiedziane, logopeda nie tylko usuwa wady mowy, lecz także, w wypadku zahamowania jej rozwoju lub całkowitej utraty, uczy mowy i w miarę możliwości również pisania i czytania.

Społeczne następstwa wad mowy- i wynikająca z nich konieczność usuwania zaburzeń mowy w wieku jak najwcześniejszym- są sprawą znaną, aczkolwiek nie zawsze uświadamianą sobie w pełni przez tych, którzy są odpowiedzialni za rozwój dziecka.

111
                           1  

 

  

 

 



Zapraszamy.






nasz patron

Św.  Jadwiga Królowa
ur. 3 października 1373
zm. 17 lipca  1399

Ciekawe linki
Szkoła Podstawowa nr 9 im. Świętej Jadwigi Królowej w Białej Podlaskiej
ul. Zygmunta Augusta 2, 21-500 Biała Podlaska, tel.: 83 341 67 10, e-mail: szkpodst9@poczta.onet.pl
Copyright